vrijdag 2 maart 2018

November 17 2017 Verdriet èn een gelukkige herinnering.


Al weer even geleden kwam er bericht van overlijden van 2 Esperanza-honden. De eerste 2 tot nu toe. Meer dan verdrietig voor de baasjes. Gelukkig weten die ook dat wat zij hun dieren gaven vele malen uitstijgt boven dat verdriet: ze lieten het niet bij woorden, maar gaven hen een plek in huis en hart. Een plek onder de zon met liefde en respect: wat is er waardevoller?


 met Daantje

In september overleed Teuntje. Een klein hondje, aanvankelijk schichtig, slecht behandeld zoals zo velen. Ze kwam in opvang bij een gezin in Cordoba en was 3 jaar, toen ze in 2013 bij Anje en haar 11-jarige zoon ging wonen. Ze hebben het samen zo fijn gehad. Hoewel wat een zorgenkindje (hartruisje, verstopte traanbuisjes, navelbreuk) ging het heel goed en werd ze zelfs lekker eigenwijs. Ook heerlijk mee op vakantie en dan ging haar grote vriendin Daantje, het net zo kleine hondje van oma, ook mee. Helaas werd de hartruis steeds erger. Teuntje is 7 jaar geworden, maar had ruim 4 prachtige jaren.





Op 1 augustus 2014 vond een bijzondere adoptie plaats. 2 schatten van boxers uit Hongarije, Kwibus van 8 en Yola van 5 jaar, zwaar verwaarloosd, gingen naar 2 prachtige mensen in Zuidveen bij Steenwijk die ons schreven de twee nog een paar mooie jaren te willen geven. Ondanks de fikse hartruis, kale plekken, schildklierproblemen van Yola en de grijze snoet en artrose van Kwibus. In december 2015 moesten ze Kwiebus al laten gaan, maar wat hebben ze nog genoten van deze zachtaardige, onverstoorbare, vrolijke, dankbare lobbes. In september ging Yola. Te veel kwalen inmiddels. De as van de lieve, trouwe Yola is inmiddels samen met de as van Kwiebus uitgestrooid op HUN kamp: de prachtige wandeling nabij huis die ze zo vele malen gelopen hebben.


 Kwiebus


 Yola

In opvang bij Ingrid en Peter in Hongarije

Op de kamp    

Op een kerstkaart van de baasjes van Yola en Kwiebus stond:

zoals een dier je zoekt om de geur
en zacht tegen je aan
zo zonder iets te willen, er te zijn



November 15 2017 Pietertje woont nu in Heeswijk-Dinther.


Kromme pootjes kunnen hard rennen!

Op 14 oktober kwamen Vivi (Lara), Cali(Hunter>Charly), Harry Potter (Pottertje>Vinnie) en Piper (Pietertje) naar Nederland. De andere 3 zijn al thuis. Zondag is ook Pietertje gegaan. Een minimixje van 4 kg, 5 jaar geschat, en door Anita van Sierra Nevada uit het dodingstation gered. 01 november stond hij al even op site. Toen we vorige week in Frankrijk/België waren voor een midweekje plus 3 huisbezoeken, kwam er een fijne reactie voor Pietertje. In de roos. Een gezin met 2 volwassen zoons en een 10-jarige Ierse Setter. Graag wandelend. Praktijk aan huis. Ervaring met moeilijke hondjes. Want hoewel Pietertje veel potentie heeft, moet hij echt weer vertrouwen opbouwen en in zijn nieuwe thuis alles en iedereen verkennen om vervolgens te geloven dat hij mag blijven, dat hij niet voor zijn plekje hoeft te vechten, dat hij veilig is. Dan zal hij vast snel leren om even alleen te kunnen zijn en zindelijk te worden. Als mensen niet op hem afduiken komt hij graag zelf. Wat is het dan fijn dat deze mensen ervaring met rugzakjes hebben. Ze schreven het zelfs wel leuk te vinden dat Pietertje niet model is. Een mooie visie, vinden wij. Het fijne van zo’n houding is dat men niet zo gauw van z’n stuk is, het gedrag met positieve nieuwsgierigheid bekijkt, ziet waaruit het voortvloeit en kan relativeren. Die kalme benadering en natuurlijk de soms bijbehorende bijsturing (rustig, kort, duidelijk) levert vaak verrassend snel succes op.

Thuis in Brabant

Speeltjes

 Er kwam al goed nieuws over de eerste 2 dagen. Een van hen slaapt beneden en daar mag Pietertje bij slapen, maar afgelopen nacht ging hij uit zichzelf al ergens anders liggen. Natuurlijk leerde hij al op dit punt bij Maureen. Eerst anderhalve week op de slaapkamer, dan stapje voor stapje richting keuken naast de andere honden. Hun oudere hond was eerst erg druk door Pietertjes komst, maar nu alweer rustig. Pietertje krijgt zelfs al praatjes. Hij jaagt de andere hond al weg bij de etensbak. Het gaat heel goed, schrijft Andrea. We hebben vanuit N-Frankrijk gemaild en gebeld en nog geprobeerd om vrijdag op de terugweg langs te gaan voor huisbezoek vooraf. Maar dat lukte niet. We moesten eerst langs Hoogerheide boven Antwerpen voor Lita en zouden daarna door kunnen naar Heeswijk-Dinter. Maar we kregen de agenda’s niet op één lijn. Dus weer een nabezoek t.z.t.


Hieronder Pietertje bij Harry Potter (nu Vinnie)




November 13 2017 Midweek Z-België/N-Frankrijk en onderweg 3 bezoeken: Amersfoort-Zillebeke-Hoogerheide.


Zoals in het vorige sitebericht staat wordt het huisbezoek vooraf soms noodzakelijkerwijze vervangen door nabezoek. En doen we liefst meerdere bezoeken in 1 x i.v.m. besparing van tijd en geld. En omdat vakantie er amper meer van komt, maken we soms van de dierenreisjes mede een uitje. In dit geval hadden we van maandag 6 – vrijdag 10 november een huisje gehuurd in Bailleul, net in Noord-Frankrijk i.v.m. bezoek Teddy, 1 van de 2e kans hondjes op de open dag 7 oktober van dierenartsenpraktijk Glas in Diever. Op 15 oktober is hij opgehaald door zijn nieuwe baasjes Marlies en Hugh die in Zillebeke bij Ieper in België wonen. Een fantastische kans voor Teddy. Maar wel 400 km! Op en neer 800, dus een grote investering voor een huisbezoek. We aarzelden. Toen mailde Marlies dat ze niet alleen dierenliefhebbers zijn, maar ook milieuliefhebbers. En dat het 1600 autokilometers zouden worden, als wij eerst op huisbezoek zouden komen en zij vervolgens Teddy zouden ophalen. We besloten opnieuw tot nabezoek met koppeling. Dat werd dus een midweekje eruit incl. nabezoek voor Puck in Amersfoort maandag op de heenweg plus dinsdag 7 november nabezoek bij Teddy in Zillebeke plus vrijdag op terugweg huisbezoek vooraf voor Lita. We zouden aanvankelijk vrijdag ook nog naar Heeswijk-Dinter in Brabant voor huisbezoek Pietertje, maar dat lukte niet i.v.m. hun agenda en onze andere plannen.


Hier met Sepp bij Kim


  Puck voorheen Angel

Maandag op de heenreis zijn we eerst in Amersfoort op nabezoek bij Puck (eerst Angel) geweest. Puck was 1 van de 5 pups die 10 september bij Kim in opvang kwamen. Net als Nina (sitebericht hiervoor) ook een bijzondere adoptie: door hele goede vrienden van hen. Puck is het omgekeerde van Nina. Zacht en liefdevol en moet worden uitgenodigd. Geen hondje voor kleine, drukke kinderen. De match is dan ook super. Hun kinderen zijn al ietsje groter en ze lopen heel veel, wat Puck erg goed doet. Toen we aankwamen had Francien net een lange boswandeling gemaakt met Puck. Ze vindt het heerlijk om los te lopen. Dus logisch dat ze moe was en niet zoveel belangstelling voor ons had. Maar ze kan heel goed stoeien en zich vastbijten in een flosstouw. Bij andere honden is ze eerst terughoudend, maar na een rustige benadering en wat tijd om te snuffelen komt ze los. Nieuwe mensen vindt ze nog wel spannend. Ze is lief en makkelijk en krijgt vast nog meer zelfvertrouwen op den duur.





25 september vlogen wij terug uit Spanje met 6 hondjes waaronder Teddy: 5-jarig mixje met niet alledaags uiterlijk (iets Terriër en Schnautzer). Rustig met hele speelse kant. Aandachtspunt was katten. Teddy zat samen met Foppe in opvang in Hoornsterzwaag en Foppe joeg de katten de hooimijt in. Een voorbeeld dat Teddy ging volgen helaas. Wat hebben we genoten van dit nabezoek. Een oude hoeve met 4 ha weiland en een boomgaard, midden in een natuurgebied. We maakten een lange wandeling, waarbij Teddy onvermoeibaar achter het balletje aanging. Hij heeft er eentje in zijn bek, die hij niet los laat De baasjes moeten een tweede gooien dat hij zonder succes ook nog in de bek probeert te krijgen. Teddy doet het super. Sliep al na 5 nachten alleen en let steeds op de baasjes. Op ons aandringen hebben ze wel 135 meter omheining gekocht, want hoewel geen wegloper, houdt Teddy wel van rondkijken en stevig doorstappen. Teddy heeft zo geboft met deze mensen met een mooie kijk op dieren die helemaal voor herplaatsers gaan. Hoewel geen van beiden opgegroeid met dieren, kunnen ze nu niet meer zonder. Toen ze de hoeve kochten in 2008 zat buiten in een kooi een mager hondje: Sloefke. Alleen achter gelaten door de vorige eigenaars. Sloefke is liefdevol door hen opgenomen en kreeg nog 9 prachtige jaren. Ook zijn er in 2009 3 kittens gedropt. Met Teddy en die drie gaat het stapsgewijs. De eerste komt nu weer in huis. En een 2e maakt aanstalten. Maar buiten wil Teddy er toch nog wel graag op af.

Teddy in Zillebeke

Lita (Abuela)




Vrijdagmiddag op terugweg een zeer bijzonder huisbezoek in Hoogerheide, boven Antwerpen, net in Nederland. Deze fantastische mensen wilden de 12-jarige Omi opnemen. Maar na een eerlijke correspondentie heeft Maureen het afgeraden. Het zou een superplek zijn. Al 2 x hebben deze mensen een setje van 2 ouwetjes tussen de 13 en 15 jaar opgenomen. Van de laatste 2 is de kleine Chimo, nu 17 jaar, nog over. Het heel vaak geven van medicatie en kleine beetjes eten is hen dus geheel vertrouwd. Maar ze hebben ook een drukke winkel en gebroken nachten hou je zeker in het hoogseizoen niet vol, als je overdag niet even kunt inhalen. Omi doet alles in huis en ook ‘s nachts gaat Maureen er uit voor haar. Omdat ze toch een ouder, kansloos hondje wilden vertelde Maureen over Lita, een jaar of 10. Zeer recent in bedroevende toestand en broodmager op straat gevonden bij Granada in de buurt. Conny van de Protectora heeft haar opgenomen. Ze is direct geopereerd, op 31 oktober: oogje verwijderd en tandjes getrokken, en ook gelijk gesteriliseerd. Waarschijnlijk gedumpt, want ze kent de lijn. En wat schetst onze vreugde? Lita is zeer welkom! We hopen zo dat het lukt .haar met het volgende transport in december te laten komen. Intussen hoeft ze niet meer terug in de refugio, maar mag ze heerlijk bij Conny in huis aansterken.





vrijdag 16 februari 2018

November 12 2017 Zaterdag 4 november: rondreisje Bolsward-Haaksbergen-Kilder-Hoogeveen-Bolsward



Omdat het zo druk is de laatste tijd zowel met adopties als andere activiteiten in dierenkader hebben we het huisbezoek vooraf al een paar keer vervangen door nabezoek. Onze procedure is grondig. Eerst gedegen schriftelijke mailwisseling vooraf inclusief uitgebreide vragenlijst. Dat selecteert al uit. Als 2e een verdiepend telefoongesprek. Als 3e huisbezoek. In een aantal gevallen hebben we dat laatste dus i.v.m. drukte laten vallen. Natuurlijk hadden we wel al alle vertrouwen, zodat we het zonde vonden de adoptie om tijdsredenen op te houden. Nu doen we sowieso pas huisbezoek als uit de eerste 2 stappen eigenlijk al heel duidelijk blijkt dat het serieuze mensen en een mooie match betreft. Slechts 2 x in al die jaren kwam het voor dat het na huisbezoek toch niet het juiste adres was voor de betreffende hond. Waarom toch huisbezoek dan? Het voegt altijd toe. Je kunt vaak adviezen geven (voor de één meer nodig dan voor de ander natuurlijk) en het is fijn te weten waar een dier woont en de mensen de stichting kennen. Men belt/mailt dan ook makkelijker als er wat is. Sommigen horen ook graag meer over de achtergronden/zwerfdierenwereld. We doen dus in de betreffende gevallen wel altijd nabezoek. Maar dan kan het op een geschikt moment en maken we er een rondje van maken wat tijd en autokosten scheelt.

4 november gingen we eerst naar Haaksbergen voor nabezoek Charly. Zondag 22 oktober is hij opgehaald door zijn nieuwe baasje Mark (zie site 2 november). Het woord match schiet hier te kort. Hond en baasje vormen al een onafscheidelijk tweetal. Charly hoefde geen dag te wennen. Hij slaapt heerlijk, eet heerlijk, is goed met de honden van de ouders, de broer en een vriend van Mark en loopt al los in het bos. Een droom voor beiden. Bruno (Marks vorige hond) heeft dit geregeld, zeggen ze. En zo lijkt het inderdaad. Soms gebeurt dat: men ziet een foto en weet ‘dit is hem’. Gelukkig reageerden ze heel snel, want Charly had direct al meer reacties. Een heerlijk leven na zo lang opgesloten te hebben gezeten in een Spaanse refugio!

Charly met touwknoop



Vanuit Haaksbergen richting Kilder (bij Doetinchem). Ook nabezoek. Voor Nina, in Roemenië Crina. Ze kwam op 10 september met zusje Craitza (nu Ilay) en nog 3 andere pups in opvang in Zutphen bij Kim en haar gezin. Ook nu een bijzonder verhaal. Kim wandelde in het weekend met man, kinderen en honden bij Vorden in het bos. Terug bij de auto ontmoetten ze een echtpaar dat weg was van Crina. Ze praatten even en toen merkte Kim op dat er wel een vleugje kooiker in leek te zitten. Wat bleek? Hun enkele weken geleden op 17-jarige leeftijd overleden hondje Dorus was een kooiker. Van het een kwam het ander. In de loop van de week kwamen ze op bezoek in Zutphen en besloten de kleine Crina te adopteren. Nina is zeer pienter en behoorlijk zelfverzekerd. Kim zei: ze is niet beschadigd door haar verleden, maar heeft gewoon niks geleerd en wil nooit meer opgesloten zitten. Kortom een ontzettend leuke, lieve, pittige tante. Verstandig dat ze al op cursus gaan. Nina heeft zowel consequente sturing als uitdagingen nodig. We zagen met eigen ogen dat deze baasjes dit perfect zien.





Tot slot Hoogeveen. Nu wel vooraf huisbezoek, voor kleine Harry Potter, bij Maureen Pottertje. Pottertie is gedumpt. Een super knuffeltje met een grote dosis energie. Hij mag graag keihard rennen en speelt heerlijk met diverse speeltjes. Dus hoe klein ook, flink aan de wandel. Een fijn bezoek. En op 5 november is Harry al gehaald. Hij heet nu Vinnie. Vinnie heeft goud bij deze hondenkenners. Na het overlijden van hun Stafford wilden ze nu een kleine hond, want hun hond gaat altijd mee en erop uitgaan is dan toch makkelijker. Hun keuze een rescuedier een thuis te geven is heel bewust. Het gaat zo goed.: Vinnie is leergierig en baasgericht. Na een eerste ongelukje is hij al zindelijk, mede door hun beloningstactiek. Hij kust en knuffelt naar hartenlust. Maar waar hij de eerste dagen graag liep, heeft hij nu even een fase van ik blijf liever thuis en bewaakt het huis en zijn mensen als een kleine pitbull. Het is ook gigantisch veel, zo’n overgang. Elke plek, geur, persoon etc.etc. is nieuw. En hij heeft natuurlijk kwetsbare punten. Maar het komt helemaal goed daar. Hij zit al in vele harten en ze hebben weet van zijn rugzakje, schrijven ze.





Vinnie speelt

Vinnie wandelt



dinsdag 13 februari 2018

November 9 2017 Verjaardag


Vaak komen er fijne berichten, niet alleen van recent geadopteerde dieren, ook van veel vroegere en zelfs van de allereerste adopties. Met je verjaardag is dat altijd een genot, want dan komen er veel in 1 x. Hier een kleine selectie van vorige week.

1.Roemeens driepootje Kenna woont al weer 2 jaar op een Friese boerderij met haar vriend Gibson. Niet alleen een droomadoptie voor Kenna, maar ook voor Gibson is Kenna een echt maatje geworden. Ook met de 12 poezen is Kenna goede maatjes.





2.Megan was er bijna niet meer geweest. Ze had blaasstenen: te verhelpen met een operatie van zo’n € 300. Maar omdat er geen geld voor was, zou Megan, pas 2 ½ jaar oud, geëuthanaseerd worden. Dat werd 1 van de dierenartsen van die praktijk te gortig. Ze vroeg onze hulp. Esperanza betaalde de operatie. Megan was binnen enkele dagen weer de oude, kwam in opvang bij Maureen en had binnen de kortste keren een heerlijk thuis vlak bij de Biesbosch.



3.Spaanse Ruby kwam met zwaar afgesleten gebit, omdat er niks gedaan werd met deze intelligente Blue Merle Collie. Uit frustratie gaan ze dan stenen kauwen etc. Ze heeft nu een gouden leven, krijgt uitdagende trainingen en heerlijke wandelingen, samen met de 5 andere honden.

4.Beer zwierf met Muis in de bergen in Andalucia, voorjaar 2016. Hij kreeg een prachtig thuis in Leeuwarden bij de juiste mensen. Mensen die leiding geven, sturen, met zachte hand. Want bij dit type zelfstandige hond werkt te veel willen averechts. En Beer krijgt bij deze actieve mensen ook de beweging die hem zo goed doet.


5.Roemeense Nicu had een vreselijk eerste levensjaar. In het veld geboren had hij een hele zware start tussen de andere zwerfhonden. Toen belandde hij in een shelter daar met 500 honden en minstens zulke barre omstandigheden. Zo’n start en toch zo lief gebleven. Bij Jessica en Mike heeft Nicu nu al weer bijna 2 ½ jaar een leven als een prins.


6.Roemeense Okkie was jarenlang een straathond in Boekarest. Carmen die Okkie’s roedel verzorgde op straat bracht hen buiten Boekarest, toen de dodingswet kwam. Naar het shelter waar ook Nicu zat. Later kwam ze in een ietsje beter shelter. Uiteindelijk nam Carmen haar in huis, omdat het slecht ging met haar. En nu? Okkie kreeg de hoofdprijs: ze kreeg een prachtig leven in een schitterende omgeving in Noord-Friesland.


7.Roemeentje Biko heeft in het Zuid-Hollandse ter Aar alle harten veroverd. Zo lang een heel karig bestaan in een arm en schamel shelter met 350 honden en dan een prachtig nieuw leven. Niet alleen geliefd door je baasjes, maar door een hele familie. Biko geeft die liefde gul terug.


8.Friemel komt uit hetzelfde shelter als Biko. Deze kleine krummel heeft nu een heel fijn, beschermd leven bij 2 fantastische bazinnetjes en bij 2 hondenvriendjes. Ze geniet met volle teugen.


9.Rody is als piepklein pupje gedumpt. Gelukkig op tijd gevonden. Hij werd op Schiphol direct afgehaald door zijn nieuwe bazinnetje en haar gastouder-kinderen. Hij geniet van de familie en van de gastkinderen en zij van hem.


10.Floricica heeft precies dezelfde geschiedenis als Okkie. Ze was al een hele poos bij Carmen in huis, toen de moeder van Jessica, die Nicu adopteerde, haar foto zag en verliefd werd. Ze kwam vorig jaar naar Nederland en voelde zich wonder snel thuis in Carin haar veilige haven.







November 2 2017 Zaterdag 14 oktober: aankomst van Vivi, Carli uit de Protectora en Piper, Harry Potter uit refugio Sierra Nevada




De vierjarige Carli ging in opvang in Sneek bij Astrid en de andere 3 in Smilde bij Maureen. Voor de stoere, blije reu Carli werd de nieuwe naam Hunter gekozen. Maar dat duurde maar een weekje. Toen ging hij al naar zijn nieuwe thuis in Haaksbergen. Een super match. Toen het nieuwe baasje de advertentie zag, dacht hij ‘dit is hem gewoon’. En bedacht de nieuwe naam Charly zonder te weten dat hij in Spanje Carli heette. Dan moet het toch wel goed komen. Onbegrijpelijk dat deze superlieve knuffelbeer die overloopt van blijheid en enthousiasme al langer dan een jaar in de refugio zat, waar hij zijn energie totaal niet kwijt kon. In het opvanggezin heeft hij de hele week met de whippet des huizes de sterren van de hemel gespeeld. Stralend van blijdschap. En het eerste bericht uit Haaksbergen bevat enkel lof: fantastische hond, zo lief, alsof hij er altijd al was.




Vivi, geboren april 2014, heeft ook zo geboft. Al op 19 oktober ging ze naar Delfzijl gegaan. Een sportief en fijn gezin waar ze in de allerbeste handen is gekomen. Ze hebben haar Lara genoemd. De sociale, aanhankelijke Lara zat ook al meer dan een jaar in de Protectora. Ze is leuk en uniek, van binnen en van buiten. Er valt werkelijk geen minpunt te ontdekken, schrijven de baasjes. Maar dat komt ook door hun wijze aanpak. Ze bouwen alles rustig op en wandelen flink. Niks forceren, maar zachte sturing. Met de buurtkinderen en de 3 buurthonden is al kennis genaakt: allemaal potentiële maatjes. Volgende week gaan ze op zoek naar een geschikte hondenschool. Lara lijkt weinig geleerd te hebben in Spanje, maar is volgens de baasjes heel capabel.








Harry Potter is geschat op ruim 2 jaar. Hij werd ’s ochtends moederziel alleen aangetroffen in een omsloten hondenpark tegenover de dierenarts van Sierra Nevada. Een chihuahua mixje van 3 kg en 25 cm. Maar geen hondje voor een zuurpruim! Speels, knuffelig, heel energiek, tikkeltje stoer. Hoewel een zonnig karaktertje, moet hij wel weer het vertrouwen krijgen dat hij niet wordt achtergelaten. Het alleen zijn moet voorzichtig worden opgebouwd. Harry is al gereserveerd! En het klinkt super. Niet alleen zijn, mee naar Ameland op vakantie, vele honden in de familie, veel ervaring met het rugzakje van rescuedieren. Als alles naar wens verloopt, gaat hij zondag naar huis. Pottertje gaat dan Vinnie heten.




Tot slot de kleine Piper, voorlopig omgedoopt tot Pietertje. Een mixje van 4 kg en 27 cm, dat uit het dodingstation is gered. Hoe kun je zo’n lief manneke daar dumpen! 5 jaar geschat, maar in gedrag een paar jaar jonger. Het zwarte hondje met scheve pootjes en een scheve hoektand had weinig kansen. Maar wie verder kijkt, zal met liefde dit zachtaardige en actieve hondje opvoeden en helpen om zijn rugzakje wat uit te pellen. Pietertje kan beter niet bij kinderen. Hij zegt heel open gedag, maar is ten diepste wantrouwend. Kinderen willen vaak optillen, aaien enz. Dat zou hem stress geven. Pietertje stoeit graag met de andere hondjes in de opvang en vermaakt zich ook alleen met speeltjes. Met alleen zijn en zindelijkheid zijn ook al wat stapjes gezet. Een superlief, aanhankelijk hondje!